از اونجایی که هر منطقه و روستایی لهجه و گویش خاص خود را دارد خورزاد هم از این قاعده مستثنی نبوده و لهجه خاص خودش را دارد که در قسمت زیر با تعدادی از واژگان آن آشنا میشویم.
|
"تونگوچه" = سبدچوبی |
"مجمچه"=سینی گرد |
"دوکارد" = قیچی بریدن پشم گوسفند |
|
"پکی" = کارد قالی بافی |
"نکل" = کتری |
"چکچکی" = کارد |
|
"پتیل" = ظرف مسی گرد |
"چلکی" = گالن نفت |
"ارسولیده" = نم کشیده |
|
"دوری" = بشقاب |
"خد"= زمین زراعی کوچک |
"پختیک"=چغندر خشک شده |
|
"سوفچه" = حال کوچک |
"نماشم" = اول شب |
"نعلی"= تشک |
|
"زیروک"= خارپشت |
"مورشک" = مورچه |
"بوج" = زنبور |
|
"علا"= مارمولک |
"بوتز" = عنکبوت |
"شوپروک"= خفاش |
|
"پتو"= محل رو به آفتاب |
"قیتال"= گریه |
"مسمسوک" = آهسته کار |
|
"خلمه"= گله بره تازه متولدشده |
"نزمبار"= باران نم نم |
"جملی" = گوسفند دوقلو |
|
"بری"= چیدن پشم گوسفند |
"خسور"= پدر زن |
"خلو" = دایی |
|
"زنگیچه" = آرنج |
"پوت" = لاف بیهوده |
"گشنه" = گرسنه |
|
"خستک" = هسته زردآلو |
"نشو" = کثیف |
"کرچیده شد" = قرچ شد:له شد |
|
"تقل" = کلک زدن |
"پفتل"=چیزبی مصرف |
"پوخل" = ساقه گندم |
